Дуолар ижобат бўладиган кун
Арафа куни мусулмонлар учун тавба қилиш, покланиш ва Аллоҳни розилигини талаб қилинадиган улуғ фурсатлардан биридур, Пайғамбаримиз Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи васаллам бу ҳақда марҳамат қиладиларки:
وى الترمذيُّ عَنْ عبدِالله بن عَمْرِو بْنِ العاص أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: خَيْرُ الدُّعَاءِ دُعَاءُ يَوْمِ عَرَفَةَ، وَخَيْرُ مَا قُلْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّونَ مِنْ قَبْلِي: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ؛ (حديث حسن)،
Имом Термизий Абдуллоҳ ибн Амр Ос розияллоҳу анҳудан ривоят қиладилар Набий саллаллоҳу алайҳи васаллам: Дуоларнинг энг яхшиси Арафа куни қилингидир, мен ва мендан олдин пайғамбарлар айтган нарсанинг энг яхшиси: Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ, лаҳул мулку, валаҳул ҳамду, ва ҳува аъла кулли шайъин қодир маъноси Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, мулк унга хосдир, ва у ҳамма нарсага қодирдир.
Бу ҳадис улуғ маъноларни ўз ичига олган. Уни Имом Термизий ривоят қилганлар. Ҳадисда Абдуллоҳ ибн Амр ибн Ос Набийимиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам дан шундай нақл қиладилар: “Дуоларнинг энг яхшиси — Арафа куни қилинган дуодир. Мен ва мендан олдинги пайғамбарлар айтган энг яхши сўз: «Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува ъала кулли шайъин қодир».”
Ҳадиснинг маъноси Бу зикрнинг маъноси: “Аллоҳдан бошқа ҳақ илоҳ йўқ. У ёлғиз, шериги йўқ. Бутун мулк Уники. Барча ҳамд Унга хос. Ва У ҳар бир нарсага қодир.” Бу калима тавҳиднинг — яъни Аллоҳни ягона деб билишнинг энг мукаммал ифодаларидан бири.
Нега Арафа куни дуоси энг яхши?
Арафа куни — ҳажнинг энг улуғ куни. Бу кунда:
- Аллоҳнинг раҳмати жуда кенг бўлади;
- гуноҳлар кўп кечирилади;
- дуолар қабул бўлишига умид катта бўлади;
- бандаларнинг ихлоси ва тавбаси кучаяди.
Ҳаж қилувчилар Арафотда туриб дуо қиладилар. Ҳажда бўлмаган мусулмонлар ҳам бу кунда рўза тутиб, кўп дуо ва зикр қилишлари мустаҳаб.
Зикрнинг қисмлари ва шарҳи
1. “Ла илаҳа иллаллоҳ”
Бу — Исломнинг асоси.
Маъноси:
- Аллоҳдан бошқа ибодатга ҳақли зот йўқ.
- Банда фақат Аллоҳга суянади, Ундан сўрайди.
2. “Ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ”
“У ёлғиз, шериги йўқ.”Яъни: Аллоҳнинг ҳокимиятида, қудратида, ибодатда
ҳеч ким Унга шерик эмас.
3. “Лаҳул мулку”
“Бутун мулк Уники.” Осмонлар, ер, инсон, ризқ, ҳаёт — ҳаммаси Аллоҳнинг мулки.
4. “Ва лаҳул ҳамд” “Барча ҳамд Унга хос.”
Ҳар қандай неъмат учун ҳақиқий шукр Аллоҳгадир.
5. “Ва ҳува ъала кулли шайъин қодир” “У ҳар бир нарсага қодир.” Инсон ожиз бўлган иш ҳам Аллоҳ учун осон: касалга шифо бериш, муаммони ҳал қилиш, ризқ бериш, қалбни ўзгартириш.
Ҳадисдан олинадиган сабоқлар
- Тавҳид — энг буюк зикр.
- Арафа кунини ғофиллик билан ўтказмаслик керак.
- Дуо қилишда Аллоҳни улуғлаш одоб ҳисобланади.
- Пайғамбарлар ҳам тавҳид калимасини энг афзал зикр деб билганлар.
- Мўминнинг тили зикрга одатланиши керак.
Амалда қандай қилиш мумкин?
Арафа куни:
- кўп истиғфор айтиш;
- мазкур зикрни қайта-қайта ўқиш;
- ўзингиз, ота-она, уммат учун дуо қилиш;
- Қуръон тиловати қилиш;
- ихлос билан тавба қилиш жуда фазилатли.
Масалан:
“Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува ъала кулли шайъин қодир.” уни юракдан, маъносини ҳис қилиб айтиш катта ажрга сабаб бўлади.
Ишанов Исмоилхон
Таълим муассасаси ўқитувчиси
